در اواخر سال ۱۳۸۱ گروهی از نخبگان، اندیشمندان و متخصصان در بخش معدن که دغدغه نابسامانی اوضاع معادن و ذخائر زیرزمینی و کانیهای خدادادی را در دل و دماغ داشتند، گردهم آمدند تا با چاره اندیشی و تدبیر و مداقه در امور، در ساماندهی و بهینه سازی و صنعت معادن ایران همکاری نمایند.با برپایی نشست های عدیده، بحث و تبادل و تعاطی آراء و نظرات کارشناسانه و تخصصی سرانجام توفیق یافتند، تا در راستای هماهنگی امور حرفه ای و گسترش و ارتقاء سطح عملیات معدنی، صنایع معدنی و تجارت جهانی مواد معدنی کشور، بند “ک” از ماده (۵) قانون اتاق بازرگانی و صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران را تحقق بخشند و سازمانی را تحت شماره ۱۶۳ در اتاق بازرگانی به ثبت برسانند موسوم به‌: خانه معدن ایران.